Najlepsze przeglądarki z pionowymi kartami

Mozilla Firefox to ostatnia duża niezależna przeglądarka, działająca na własnym silniku Gecko, a nie na Chromium. Ta niezależność pozwala jej stawiać kontrolę użytkownika ponad interesy korporacji i oferować otwartoźródłową, przejrzystą i mocno konfigurowalną przeglądarkę.

Prywatność jest wpisana w jej fundamenty. Funkcje takie jak wzmocniona ochrona przed śledzeniem domyślnie blokują inwazyjne trackery, a wbudowane karty z kontekstem, czyli kontenery (domyślnie włączone od Firefoksa 153), pozwalają odseparować od siebie różne sfery cyfrowego życia, na przykład trzymać dane Facebooka z dala od bankowości. Pod względem personalizacji Firefox nie ma sobie równych: jeśli chcesz, możesz całkowicie przebudować interfejs za pomocą CSS.

W surowych benchmarkach JavaScriptu bywa czasem odrobinę za Chrome, ale w codziennym użyciu różnica jest rzadko odczuwalna. Biblioteka rozszerzeń jest dojrzała i solidna. Jeśli zależy ci na zdrowiu otwartej sieci i chcesz mieć przeglądarkę, która służy tobie, a nie reklamodawcom, Firefox to wybór oczywisty.

Vivaldi powstało dla użytkownika, który chce kontrolować każdy piksel przeglądarki. Oferuje bezprecedensowy poziom personalizacji: możesz przenieść pasek kart na dowolną krawędź ekranu, układać karty w stosy, wyświetlać kilka stron obok siebie i tworzyć złożone łańcuchy poleceń („Command Chains”), które automatyzują całe procesy.

Poza interfejsem Vivaldi wbudowuje w przeglądarkę pełnoprawnego klienta poczty, kalendarz i czytnik kanałów, aspirując do roli kompletnego centrum produktywności. Chroni prywatność, blokując trackery i reklamy bez potrzeby instalowania rozszerzeń, a jednocześnie działa na silniku Chromium, co zapewnia pełną kompatybilność ze stronami.

Sama liczba opcji może przytłoczyć zwykłego użytkownika, a interfejs bywa gęsty. Ale dla zaawansowanych użytkowników, którzy chcą mieć przeglądarkę dopasowującą się do nich – a nie odwrotnie – Vivaldi to wymarzony plac zabaw.

Floorp to projekt pasjonatów z Japonii, który odpowiada na pytanie: „A gdyby Firefox był tak konfigurowalny jak Vivaldi?”. Zbudowany na bazie Firefox ESR (Extended Support Release), zachowuje prywatność i silnik Mozilli, ale odblokowuje interfejs, pozwalając na pionowe karty, wielorzędowe paski kart i elastyczne panele boczne.

Jest rozwijany przez społeczność i otwartoźródłowy, co gwarantuje przejrzystość. Użytkownicy cenią go za funkcje takie jak obszary robocze („Workspaces”, czyli grupowanie kart) i możliwość całkowitej zmiany wyglądu interfejsu przeglądarki. W pełni obsługuje ekosystem rozszerzeń Firefoksa, więc nie tracisz ulubionych dodatków.

Ponieważ to mniejszy projekt, poprawki bezpieczeństwa mogą nie trafiać do niego już pierwszego dnia, tak jak do głównego Firefoksa, choć zespół jest bardzo aktywny. Dla osób, które kochają silnik Gecko, ale czują się ograniczone domyślnym interfejsem Firefoksa, Floorp to idealny złoty środek.

Waterfox zaczynał jako zoptymalizowany pod 64 bity fork Firefoksa, a wyewoluował w alternatywę stawiającą prywatność na pierwszym miejscu, z której usunięto telemetrię, zbieranie danych, treści sponsorowane i integrację z Pocket. Bazuje na Firefox ESR i ma domyślnie włączone DNS over Oblivious HTTP, które Waterfox nazywa Ultra Protection: zapytania DNS przechodzą przez przekaźnik Waterfoksa do resolvera Cloudflare, co ukrywa zarówno treść, jak i źródło twoich zapytań – tego żadna inna popularna przeglądarka nie włącza domyślnie i za darmo.

Prywatność nie kończy się na DNS. Karty z kontekstem (kontenery) są domyślnie włączone, tak jak od wersji 153 w samym Firefoksie, Private Tabs pozwalają przeglądać anonimowo w tym samym oknie, a do tego nie ma zdalnych eksperymentów ani spersonalizowanych kanałów treści. Kiedy Mozilla ogłosiła plany zrobienia z Firefoksa „przeglądarki AI”, twórca Waterfoksa Alex Kontos odpowiedział stanowczo: „Waterfox nie będzie zawierał LLM-ów. Kropka.” – dzięki temu Waterfox jest świadomie zbudowaną przystanią dla osób, które chcą, by ich przeglądarka trzymała się z dala od wyścigu AI.

Waterfox obsługuje rozszerzenia z trzech ekosystemów: Firefox Add-ons (pełna kompatybilność), Chrome Web Store i Opera Web Store (częściowa kompatybilność z prostszymi rozszerzeniami). Najnowsze wersje dodały natywne pionowe karty w układzie drzewa, grupy kart, ręczne usypianie kart i obsługę WebGPU. Kod źródłowy jest otwarty na licencji Mozilla Public License i dostępny na GitHubie.

Google Chrome to niekwestionowany król kompatybilności. Ponieważ dominuje na rynku, twórcy stron optymalizują je najpierw pod Chrome, więc niemal wszystko wyświetla się w niej bez zarzutu. Silnik JavaScript V8 wyznacza standard szybkości, dzięki czemu nawet rozbudowane aplikacje webowe działają płynnie i reagują natychmiast.

Największą siłą przeglądarki jest ekosystem. Ma największą bibliotekę rozszerzeń na świecie, więc możesz sprawić, że zrobi niemal wszystko. Ścisła integracja z usługami Google, na przykład błyskawiczna synchronizacja historii, haseł i kart między urządzeniami, sprawia, że każdy, kto żyje w ekosystemie Google, poczuje się tu jak w domu.

Wady są dobrze znane: potrafi zjadać sporo zasobów, często zajmując dużo RAM-u, a jej model biznesowy opiera się na zbieraniu danych. Ustawienia prywatności możesz dostroić, ale Chrome to w ostatecznym rozrachunku produkt firmy reklamowej. Jeśli zależy ci na pełnej prywatności, rozejrzyj się gdzie indziej, ale pod względem czystej użyteczności i wygody trudno ją pobić.

Brave wychodzi z założenia, że prywatności nie trzeba ustawiać ręcznie – przeglądarka ma po prostu działać. Od razu po instalacji Brave Shields agresywnie blokują trackery firm trzecich, reklamy i skrypty do fingerprintingu. To nie tylko chroni twoje dane, ale często przyspiesza ładowanie stron, bo ciężkie skrypty sieci reklamowych w ogóle się nie pobierają.

Poza blokowaniem Brave oferuje cały zestaw narzędzi do ochrony prywatności: wbudowany firewall + VPN (płatny), wyszukiwarkę nastawioną na prywatność, a nawet tryb Tor w prywatnych oknach, który anonimowo przekierowuje ruch. Możesz też dobrowolnie włączyć reklamy szanujące prywatność w zamian za nagrody w kryptowalucie, co odwraca tradycyjny model reklamowy do góry nogami.

Funkcje „krypto” niektórym mogą wydawać się zbędnym balastem, ale łatwo je wyłączyć. Pod spodem działa Chromium, więc wszystkie ulubione rozszerzenia z Chrome działają bez zarzutu. Jeśli chcesz szybkości i kompatybilności Chrome bez śledzenia przez Google, Brave to świetny zamiennik.

Opera GX to pierwsza na świecie przeglądarka zaprojektowana specjalnie dla graczy. Jej najważniejszą funkcją jest „GX Control”, zestaw limiterów, które pozwalają ograniczyć RAM, procesor i przepustowość sieci, z jakich może korzystać przeglądarka. Dzięki temu przeglądarka nie spowalnia gry ani streamu, co rozwiązuje częsty problem graczy na PC.

Wizualnie krzyczy „gaming”: neonowe akcenty, integracja z Razer Chroma i własne efekty dźwiękowe przygotowane przez inżynierów dźwięku. Ma też panel „GX Corner”, który zbiera darmowe promocje na gry i kalendarze premier, dzięki czemu łatwo być na bieżąco ze światem gier.

Estetyka dzieli – cyberpunkowy wygląd albo się kocha, albo nie – ale przydatności limiterów zasobów nie da się zakwestionować. Dla graczy, którzy podczas grania trzymają otwartą przeglądarkę na drugim monitorze, Opera GX oferuje kontrolę, jakiej nie daje żadna inna przeglądarka.

Microsoft Edge z powodzeniem wymyślił się na nowo jako przeglądarka z najwyższej półki. Zbudowany na tym samym silniku Chromium co Chrome, dorównuje przeglądarce Google szybkością i kompatybilnością, ale dodaje własny, produktywnościowy sznyt Microsoftu. Funkcje takie jak pionowe karty, obszary robocze i podzielony ekran czynią go zaskakująco mocnym narzędziem do pracy.

Jest mocno zintegrowany z ekosystemem Microsoftu: Copilot (AI Microsoftu) siedzi w panelu bocznym, a logowanie jest powiązane z twoim kontem Microsoft, Microsoft 365 i OneDrive. Wyróżnia się funkcja kart w trybie uśpienia („Sleeping Tabs”), która agresywnie usypia nieużywane karty, żeby oszczędzać RAM, przez co na starszym sprzęcie Edge często wydaje się lżejszy od Chrome.

Część użytkowników uważa nachalne promowanie usług Microsoftu za irytujące. Jednak jako domyślna przeglądarka Windowsa Edge nie jest już tylko narzędziem do pobrania Chrome – to naprawdę sprawny, bogaty w funkcje konkurent, który świetnie sprawdza się w firmach i biurach.

Shift to nie tyle standardowa przeglądarka, ile „centrum pracy” dla aplikacji webowych. Jej głównym celem jest rozwiązanie problemu zarządzania wieloma kontami. Jeśli masz pięć kont Gmail, trzy zespoły na Slacku i kilka tablic w Trello, Shift pozwala korzystać ze wszystkich jednocześnie w jednym oknie, bez ciągłego przelogowywania się.

Porządkuje aplikacje w pasku bocznym, umożliwiając błyskawiczne przełączanie bez chaosu „Cmd+Tab”. Ujednolicone wyszukiwanie pozwala w mgnieniu oka znaleźć plik lub e-mail na wszystkich podłączonych dyskach i w skrzynkach, co dla profesjonalistów jest ogromnym skokiem produktywności.

Ceną jest zużycie zasobów: Shift potrafi mocno obciążać pamięć, bo uruchamia jednocześnie wiele aplikacji webowych. Zaawansowane funkcje są też dostępne w ramach subskrypcji. Ale freelancerom i menedżerom tonącym w loginach pozwala zaprowadzić porządek w cyfrowym miejscu pracy.

SigmaOS traktuje przeglądarkę jak listę zadań. Każda karta to „zadanie”, które możesz oznaczyć jako wykonane i usunąć z obszaru roboczego. Ta subtelna zmiana psychologiczna zachęca do zamykania kart i kończenia zadań, zamiast pozwalać im piętrzyć się w nieskończoność.

Nawigacja jest zaprojektowana tak, by niemal w całości odbywała się z klawiatury. Pojedynczymi klawiszami otwierasz strony, dzielisz ekran albo wysyłasz linki do różnych obszarów roboczych. W zestawie jest „Airis”, asystent AI, który potrafi przeredagować tekst lub streścić stronę w kontekście, jeszcze bardziej przyspieszając pracę.

Wymaga sporej zmiany nawyków: jeśli wolisz klikać karty myszą, SigmaOS będzie wydawał się obcy. Ale dla osób przywiązanych do klawiatury, które postrzegają przeglądanie jako serię zadań do wykonania, oferuje wyjątkowo produktywne i skupione środowisko. Jedno zastrzeżenie: SigmaOS nie dostał aktualizacji od lutego 2025, więc zanim zbudujesz wokół niego swój sposób pracy, sprawdź, czy wciąż jest rozwijany.

LibreWolf jest dla osób, które kochają Firefoksa, ale nie ufają jego „domyślnym” ustawieniom. To specjalna kompilacja Firefoksa, z której usunięto całą telemetrię, zbieranie danych i zbędne funkcje, takie jak Pocket czy sponsorowane skróty. Ma preinstalowany uBlock Origin, powszechnie uważany za najlepszy dostępny bloker reklam.

Od razu po instalacji stosuje zestaw „utwardzonych” ustawień: wyłącza WebGL, żeby utrudnić fingerprinting, wymusza restrykcyjne zasady dotyczące plików cookie i czyści historię przy zamknięciu. Oszczędza ci to godzin, które zwykle zajmuje skonfigurowanie Firefoksa do takiego poziomu prywatności.

Ponieważ jest tak restrykcyjny, niektóre strony czasem działają w nim nieprawidłowo (na przykład streamingu wideo czy złożonych aplikacji webowych). Domyślnie nie ma też Firefox Sync (ze względów prywatności). To narzędzie dla osób gotowych poświęcić odrobinę wygody w zamian za maksymalną prywatność.

Zen Browser bierze niezawodny, przyjazny prywatności silnik Firefoksa i opakowuje go w piękny, nowoczesny interfejs inspirowany Arkiem. Wnosi do ekosystemu Gecko takie funkcje jak pionowe karty, podzielony ekran i obszary robocze, udowadniając, że do nowatorskiego interfejsu nie potrzeba Chromium.

Stawia na „spokój” i ergonomię. Interfejs ma ograniczać wizualny szum i pomagać utrzymać skupienie. Ma przemyślane detale, takie jak pasek boczny ułatwiający nawigację i skróty klawiszowe, które docenią zaawansowani użytkownicy.

Jako stosunkowo nowy projekt wciąż się rozwija i w porównaniu z przeglądarką z dziesięcioletnim stażem możesz trafić na niedoróbki. Jednak dla osób, które chcą nowoczesnych funkcji Arca, ale nie zamierzają rezygnować z prywatności i niezależności Firefoksa, Zen to przeglądarka, na którą czekały.

Orion tworzy Kagi, firma stojąca za płatną wyszukiwarką, i podchodzi do tematu po swojemu: to w pełni natywna przeglądarka WebKit na macOS i iOS, która potrafi uruchamiać rozszerzenia ze sklepów Safari, Chrome i Firefoksa. Napisana w Swifcie i Objective-C z użyciem natywnych API Apple, zapewnia szybkość i energooszczędność na poziomie Safari, a jednocześnie otwiera dostęp do ponad 150 000 rozszerzeń z konkurencyjnych ekosystemów.

Prywatność to podstawowa zasada. Orion nie zbiera żadnej telemetrii – żadnych danych o użytkowaniu, analityki ani identyfikatorów. Wbudowane blokowanie reklam i trackerów jest domyślnie włączone, a przeglądarka reklamuje się jako „AI-proof”, celowo unikając wbudowanych agentów AI, żeby zapobiec zbieraniu danych przez AI. Ma pionowe karty w układzie drzewa, wbudowany menedżer haseł, synchronizację kart i zakładek przez iCloud, tryb czytania i obsługę automatyzacji przez AppleScript.

Kompatybilność rozszerzeń obejmuje mniej więcej 70% API WebExtensions, co oznacza, że większość popularnych rozszerzeń z Chrome i Firefoksa działa, ale niektóre złożone mogą sprawiać problemy. Kagi budowało wersje na Linuksa i Windowsa, ale w październiku 2026 zakończyło te prace, żeby skupić się na platformach Apple, i zapowiedziało udostępnienie kodu jako open source, by społeczność mogła go dalej rozwijać. Dla użytkowników Maca i iPhone'a, którzy chcą wydajności Safari bez jego ograniczonego ekosystemu rozszerzeń, Orion wypełnia niszę, której nie zajmuje żadna inna przeglądarka.

Naver Whale to przeglądarka, którą Korea Południowa zbudowała dla siebie. Naver, dominująca w kraju firma od wyszukiwarki i portalu, wypuściła ją w 2017 jako rodzimą alternatywę dla Chrome, a dziś odpowiada ona za blisko 9% całego ruchu w Korei i około 15% na urządzeniach mobilnych – piąte miejsce w kraju, za Chrome, Safari, Samsung Browser i Edge. Pod spodem to Chromium, więc strony wyświetlają się tak jak w Chrome, a większość rozszerzeń z Chrome Web Store instaluje się obok tych z własnego sklepu Whale.

Wyróżnia ją to, ile mieści wokół samej strony. Dual Tab dzieli okno na dwa powiązane panele, pasek boczny mieści panele webowe i rozszerzenia, Quick Search pokazuje wyniki dla zaznaczonego tekstu obok tego, co czytasz, a Papago tłumaczy całe strony, a nawet obrazy. Pionowe karty i grupy kart są wbudowane, a zakładki, karty i hasła synchronizują się między komputerem a telefonem. W październiku 2026 Whale 5 dodał AI Chat, asystenta w pasku bocznym, który odpowiada na pytania o stronę lub wybrane przez ciebie karty, porządkuje karty i po uzyskaniu potwierdzenia edytuje twój Kalendarz Naver.

Kompromis polega na tym, że Whale jest zbudowany wokół Navera. Naver jest domyślną wyszukiwarką, Quick Search i tłumaczenie wysyłają tekst na serwery Navera, a przeglądarka nie blokuje trackerów ani fingerprintingu – jej filtr reklam usuwa tylko inwazyjne reklamy, które filtruje też Chrome. Poza Koreą duża część wartości znika razem z usługami Navera, z którymi się łączy. Jeśli żyjesz w ekosystemie Navera, to jedna z najbogatszych w funkcje przeglądarek na rynku; jeśli nie, Edge albo Vivaldi dadzą ci tę samą bazę Chromium z narzędziami lub zabezpieczeniami, które lepiej ci posłużą.

Opera wyznaje filozofię „wszystko w zestawie”. Zamiast kazać ci szukać rozszerzeń, wbudowuje popularne narzędzia bezpośrednio w interfejs. Darmowy VPN (w praktyce proxy), bloker reklam i narzędzie do zrzutów ekranu są dostępne od razu po instalacji.

Jej znakiem rozpoznawczym jest pasek boczny, który daje stały dostęp do WhatsAppa, Messengera, odtwarzaczy muzyki takich jak Spotify oraz „Arii”, własnego asystenta AI Opery. To idealne rozwiązanie dla osób, które chcą mieć czaty i multimedia na widoku bez żonglowania osobnymi oknami czy kartami.

W porównaniu z minimalistycznymi alternatywami interfejs może wydawać się przeładowany, a część użytkowników woli otwartoźródłowe standardy prywatności od zamkniętego stosu technologicznego Opery. Jeśli jednak chcesz bogatej w funkcje przeglądarki typu „scyzoryk szwajcarski”, gotowej do pracy od pierwszego uruchomienia, Opera jest w ścisłej czołówce.

Dia to powiew świeżości dla wszystkich zmęczonych zagraconymi przeglądarkami pełnymi pasków narzędzi. Wyznaje zasadę „mniej znaczy więcej” i usuwa zbędne elementy interfejsu, żeby na pierwszym planie znalazła się treść. Estetyka jest niezwykle czysta, nowoczesna i zaprojektowana tak, by jak najmniej obciążać uwagę.

Mimo minimalizmu Dia ma sporo do zaoferowania dzięki zintegrowanym funkcjom AI. Możesz wywołać inteligentne podsumowania albo poprosić o wyjaśnienie zawiłego tematu bez opuszczania strony. Ma to być „spokojna” technologia – obecna, kiedy jej potrzebujesz, i niewidoczna, kiedy nie.

To nowy gracz na rynku, ale jej możliwości nie są już ograniczone: działa na Chromium, instaluje rozszerzenia z Chrome Web Store i dostała podzielony ekran oraz grupy kart. W październiku 2026 trafiła na Windowsa 11, a ponieważ Arc zostanie wyłączony w grudniu, The Browser Company kieruje użytkowników Arca właśnie tutaj. Dla piszących, czytających i minimalistów, którzy cenią skupienie ponad wszystko, Dia oferuje wyjątkowo spokojne przeglądanie.

Helium to przeglądarka oparta na Chromium, skupiona na prywatności i minimalizmie. Domyślnie blokuje reklamy, trackery, strony phishingowe i pliki cookie stron trzecich, korzystając z wbudowanych filtrów społeczności i uBlock Origin, bez żadnej konfiguracji. Przy pierwszym uruchomieniu nie wysyła w tle żadnych żądań sieciowych, dopóki czegoś nie zrobisz, a jej kompaktowy interfejs bez rozpraszaczy ma pozostać szybki i lekki nawet podczas długich sesji.

Mimo prostoty Helium dodaje przydatne funkcje dla zaawansowanych. Obsługuje podzielony ekran, szybkie kopiowanie linków skrótami i samodzielne aplikacje webowe bez duplikowania komponentów Chromium. Obsługiwane są wszystkie rozszerzenia Chromium, łącznie z Manifest V2, a instalacje z Chrome Web Store są anonimizowane. Dzięki ponad 13 000 skrótów „!bangs” możesz przejść bezpośrednio do stron i usług z paska adresu.

Prywatność stoi za każdą decyzją, łącznie z tym, czego w przeglądarce nie ma: brak asystenta AI i portfela kryptowalut, a projekt wprost mówi, że nie chce ani jednego, ani drugiego. Helium ma w pełni otwarty kod, wymusza HTTPS i obsługuje klucze dostępu (passkeys). Celowo nie ma wbudowanego menedżera haseł ani synchronizacji w chmurze, dzięki czemu wrażliwe dane zostają lokalnie. Dla osób, które chcą kompatybilności i rozszerzeń Chromium bez śledzenia przez Big Tech, Helium to czysta, konkretna alternatywa.

Strawberry nie próbuje być szybszym Chrome ani bardziej prywatnym Firefoksem. Przedstawia się jako przeglądarka „samojezdna”: taka, która potrafi aktywnie poruszać się po sieci za ciebie. Zbudowana wokół agentów AI, Strawberry umie przewijać strony, klikać przyciski, wypełniać formularze i wyciągać informacje z wielu witryn, zamieniając przeglądarkę z biernego narzędzia w aktywnego asystenta.

Sednem jest automatyzacja. Zamiast żonglować kartami i kopiować treści między narzędziami, wyznaczasz Strawberry cel – zbadać temat, znaleźć leady, streścić treści albo wykonać powtarzalny proces – a jej agenci realizują kolejne kroki pod twoim nadzorem. Każda akcja wymaga wyraźnej zgody, dzięki czemu zachowujesz kontrolę, a jednocześnie pozbywasz się dużej części ręcznej pracy, z której składa się codzienne przeglądanie.

Te ambicje mają swoją cenę. Strawberry wyszła z bety dopiero w wersji 1.0 w październiku 2026 i wymaga nauczenia się sposobu pracy, jakiego tradycyjne przeglądarki nie znają. Rozszerzenia z Chrome działają, więc wypróbowanie jej nie oznacza rezygnacji z własnych narzędzi – ale nie konkuruje dopracowaniem, tylko tym, ile pracy zdejmuje ci z głowy. Jeśli większość przeglądarek pomaga ci konsumować sieć, Strawberry ma ci pomagać w niej działać.

Tor Browser to złoty standard anonimowości. Nie tylko ukrywa twój ruch – przepuszcza go przez trzy losowe węzły prowadzone przez wolontariuszy na całym świecie (sieć „Onion”), owijając go w kolejne warstwy szyfrowania. Dzięki temu strona praktycznie nie ma jak dowiedzieć się, kim jesteś, a twój dostawca internetu – co przeglądasz.

Jest zaprojektowany tak, by utrudniać fingerprinting, czyli stosowane przez firmy techniki identyfikowania cię na podstawie rozmiaru ekranu czy zainstalowanych czcionek. Sprawiając, że każdy użytkownik Tora wygląda tak samo, chroni twoją tożsamość tak, jak nie potrafi tego żadna standardowa przeglądarka. To niezbędne narzędzie dla aktywistów, dziennikarzy i purystów prywatności.

Ceną tej anonimowości jest szybkość. Odbijanie ruchu po całym świecie wyraźnie spowalnia ładowanie stron. Wiele witryn blokuje też użytkowników Tora albo zasypuje ich niekończącymi się CAPTCHA. To nie jest przeglądarka na co dzień do streamingu czy zakupów, ale do wrażliwych wyszukiwań nie ma sobie równych.

Safari to złoty standard wydajności na sprzęcie Apple. Ponieważ jest zoptymalizowane specjalnie pod macOS i iOS, zużywa znacznie mniej baterii niż Chrome czy Firefox, często wydłużając czas pracy MacBooka o godzinę lub więcej. Działa niezwykle płynnie i bezbłędnie korzysta z natywnego przewijania i gestów.

Nacisk Apple na prywatność widać w funkcji Intelligent Tracking Prevention, która za pomocą uczenia maszynowego na twoim urządzeniu powstrzymuje trackery przed śledzeniem cię. Funkcje takie jak pęk kluczy iCloud (hasła), udostępniane grupy kart i Handoff sprawiają, że przechodzenie między iPhone'em a Makiem odbywa się bez żadnych zgrzytów.

Haczyk polega na tym, że Safari jest zarezerwowane dla sprzętu Apple: nie użyjesz go na Windowsie ani Androidzie. Biblioteka rozszerzeń, choć rośnie, wciąż jest mniejsza niż w Chrome. Ale dla każdego, kto mocno siedzi w ekosystemie Apple, Safari oferuje niezrównane połączenie wydajności, czasu pracy na baterii i integracji.

Mullvad Browser to owoc współpracy Mullvad VPN i Tor Project. Pomysł jest mocny: wziąć wiodące w branży zabezpieczenia Tor Browser przed fingerprintingiem i przygotować je do używania z VPN zamiast z routingiem cebulowym. Dzięki włączonemu resistFingerprinting, fałszowanym czcionkom i strefom czasowym, letterboxingowi ujednolicającemu wymiary okna oraz blokowaniu canvas/WebGL każdy użytkownik Mullvad Browser wygląda dla stron identycznie.

W przeciwieństwie do Tor Browser ruch nie przechodzi przez sieć Tor, więc szybkość jest znacznie lepsza. Przeglądarka jest za to pomyślana do łączenia z Mullvad VPN (albo dowolnym VPN), który chroni twój adres IP. Zapytania DNS domyślnie idą przez DNS-over-HTTPS Mullvada, bez żadnej ścieżki awaryjnej. Telemetria jest usuwana już na etapie kompilacji, a przeglądarka działa w permanentnym trybie prywatnym – bez historii i bez plików cookie między sesjami.

Ceną jest świadoma niewygoda. Mullvad Browser ma preinstalowane uBlock Origin i NoScript i aktywnie zniechęca do dodawania kolejnych rozszerzeń, bo każda zmiana sprawia, że twój odcisk przeglądarki staje się unikalny. Nie ma synchronizacji, menedżera haseł ani trwałych zakładek. Dla większości osób to nie jest przeglądarka na co dzień, ale do sesji, w których prywatność jest krytyczna, to jedna z najmocniejszych dostępnych opcji. Działa tylko na komputerach – Linux, macOS i Windows – bez wersji mobilnej.

Opera Neon to zupełnie nowe wcielenie koncepcyjnej przeglądarki z 2017 roku. Wróciła w 2025 jako agentowa przeglądarka AI, z abonamentem za 19,90 USD miesięcznie na wbudowanych agentów, i opiera się na trzech wyspecjalizowanych agentach AI: Neon Chat do pomocy w formie rozmowy, Neon Do do autonomicznych działań w przeglądarce, takich jak wypełnianie formularzy i porównywanie opcji, oraz Neon Make do tworzenia całych stron, narzędzi i raportów na podstawie promptów – nawet przy zamkniętej przeglądarce.

Przeglądarka daje dostęp do czołowych modeli AI, w tym GPT 5.1 i Gemini 3 Pro, z integracją Sora 2 do generowania wideo. Jej system „Tasks” tworzy samodzielne obszary robocze AI, w których AI rozumie kontekst z wielu kart i dokumentów. Intelligent Mode automatycznie wykrywa, który agent AI najlepiej pasuje do twojego zapytania. „Cards” pozwalają dostosować zachowanie AI za pomocą trwałych instrukcji.

Kompromisy są poważne. Opera Neon w ogóle nie obsługuje rozszerzeń – nie ma nawet dostępu do Chrome Web Store, dostępnego w zwykłej Operze. Personalizacja jest minimalna, a osoby dbające o prywatność powinny wiedzieć, że Opera należy do chińskiego konsorcjum (Kunlun Tech), dane są przechowywane na serwerach od 30 dni do 6 miesięcy, a przeglądarka ma zamknięty kod. W testach szybkości ustępuje Chrome i Firefoksowi. To wyspecjalizowane, mocne narzędzie AI, a nie przeglądarka do wszystkiego.

Norton Neo to darmowa przeglądarka Gen Digital zbudowana wokół AI, reklamowana jako „pierwsza na świecie bezpieczna przeglądarka natywnie oparta na AI”. Zbudowana na Chromium, dokłada mechanizm analizy zagrożeń WebShield od Nortona, która w czasie rzeczywistym chroni przed phishingiem i malware, korzystając z analizy behawioralnej opartej na AI. Przeglądarka jest całkowicie darmowa, a kluczowe funkcje nie wymagają subskrypcji.

Integracja z AI sięga głęboko. Magic Box łączy wyszukiwanie, czat z AI i polecenia przeglądarki w jednym pasku, który inteligentnie kieruje zapytania do właściwego narzędzia. Peek and Summary generuje podglądy stron z AI, zanim w nie klikniesz, a inteligentne zarządzanie kartami automatycznie grupuje je według tematu lub projektu. Konfigurowalny system pamięci pozwala ci decydować, co AI o tobie zapamiętuje, a proste zadania, takie jak streszczenia stron, ze względu na prywatność wykonywane są lokalnie na urządzeniu.

Norton Neo obsługuje rozszerzenia z Chrome Web Store i oferuje pionowe karty, wbudowane blokowanie reklam i trackerów oraz menedżer haseł. Grupy kart, podzielony ekran, blokowanie banerów cookie i synchronizacja między urządzeniami też są wbudowane. Ceną jest ograniczona personalizacja w porównaniu z przeglądarkami takimi jak Vivaldi czy Firefox, a zamknięty kod oznacza, że w kwestii implementacji musisz zaufać Gen Digital (NASDAQ: GEN, właściciel Nortona, Avasta i AVG). Aplikacje mobilne na iOS i Androida pojawiły się razem z wersjami na komputery, a wbudowany VPN szyfruje ruch bez instalowania niczego osobno.