Najlepsze alternatywy dla Vivaldi

Floorp to projekt pasjonatów z Japonii, który odpowiada na pytanie: „A gdyby Firefox był tak konfigurowalny jak Vivaldi?”. Zbudowany na bazie Firefox ESR (Extended Support Release), zachowuje prywatność i silnik Mozilli, ale odblokowuje interfejs, pozwalając na pionowe karty, wielorzędowe paski kart i elastyczne panele boczne.

Jest rozwijany przez społeczność i otwartoźródłowy, co gwarantuje przejrzystość. Użytkownicy cenią go za funkcje takie jak obszary robocze („Workspaces”, czyli grupowanie kart) i możliwość całkowitej zmiany wyglądu interfejsu przeglądarki. W pełni obsługuje ekosystem rozszerzeń Firefoksa, więc nie tracisz ulubionych dodatków.

Ponieważ to mniejszy projekt, poprawki bezpieczeństwa mogą nie trafiać do niego już pierwszego dnia, tak jak do głównego Firefoksa, choć zespół jest bardzo aktywny. Dla osób, które kochają silnik Gecko, ale czują się ograniczone domyślnym interfejsem Firefoksa, Floorp to idealny złoty środek.

Zen Browser bierze niezawodny, przyjazny prywatności silnik Firefoksa i opakowuje go w piękny, nowoczesny interfejs inspirowany Arkiem. Wnosi do ekosystemu Gecko takie funkcje jak pionowe karty, podzielony ekran i obszary robocze, udowadniając, że do nowatorskiego interfejsu nie potrzeba Chromium.

Stawia na „spokój” i ergonomię. Interfejs ma ograniczać wizualny szum i pomagać utrzymać skupienie. Ma przemyślane detale, takie jak pasek boczny ułatwiający nawigację i skróty klawiszowe, które docenią zaawansowani użytkownicy.

Jako stosunkowo nowy projekt wciąż się rozwija i w porównaniu z przeglądarką z dziesięcioletnim stażem możesz trafić na niedoróbki. Jednak dla osób, które chcą nowoczesnych funkcji Arca, ale nie zamierzają rezygnować z prywatności i niezależności Firefoksa, Zen to przeglądarka, na którą czekały.

Microsoft Edge z powodzeniem wymyślił się na nowo jako przeglądarka z najwyższej półki. Zbudowany na tym samym silniku Chromium co Chrome, dorównuje przeglądarce Google szybkością i kompatybilnością, ale dodaje własny, produktywnościowy sznyt Microsoftu. Funkcje takie jak pionowe karty, obszary robocze i podzielony ekran czynią go zaskakująco mocnym narzędziem do pracy.

Jest mocno zintegrowany z ekosystemem Microsoftu: Copilot (AI Microsoftu) siedzi w panelu bocznym, a logowanie jest powiązane z twoim kontem Microsoft, Microsoft 365 i OneDrive. Wyróżnia się funkcja kart w trybie uśpienia („Sleeping Tabs”), która agresywnie usypia nieużywane karty, żeby oszczędzać RAM, przez co na starszym sprzęcie Edge często wydaje się lżejszy od Chrome.

Część użytkowników uważa nachalne promowanie usług Microsoftu za irytujące. Jednak jako domyślna przeglądarka Windowsa Edge nie jest już tylko narzędziem do pobrania Chrome – to naprawdę sprawny, bogaty w funkcje konkurent, który świetnie sprawdza się w firmach i biurach.

Brave wychodzi z założenia, że prywatności nie trzeba ustawiać ręcznie – przeglądarka ma po prostu działać. Od razu po instalacji Brave Shields agresywnie blokują trackery firm trzecich, reklamy i skrypty do fingerprintingu. To nie tylko chroni twoje dane, ale często przyspiesza ładowanie stron, bo ciężkie skrypty sieci reklamowych w ogóle się nie pobierają.

Poza blokowaniem Brave oferuje cały zestaw narzędzi do ochrony prywatności: wbudowany firewall + VPN (płatny), wyszukiwarkę nastawioną na prywatność, a nawet tryb Tor w prywatnych oknach, który anonimowo przekierowuje ruch. Możesz też dobrowolnie włączyć reklamy szanujące prywatność w zamian za nagrody w kryptowalucie, co odwraca tradycyjny model reklamowy do góry nogami.

Funkcje „krypto” niektórym mogą wydawać się zbędnym balastem, ale łatwo je wyłączyć. Pod spodem działa Chromium, więc wszystkie ulubione rozszerzenia z Chrome działają bez zarzutu. Jeśli chcesz szybkości i kompatybilności Chrome bez śledzenia przez Google, Brave to świetny zamiennik.

Mozilla Firefox to ostatnia duża niezależna przeglądarka, działająca na własnym silniku Gecko, a nie na Chromium. Ta niezależność pozwala jej stawiać kontrolę użytkownika ponad interesy korporacji i oferować otwartoźródłową, przejrzystą i mocno konfigurowalną przeglądarkę.

Prywatność jest wpisana w jej fundamenty. Funkcje takie jak wzmocniona ochrona przed śledzeniem domyślnie blokują inwazyjne trackery, a wbudowane karty z kontekstem, czyli kontenery (domyślnie włączone od Firefoksa 153), pozwalają odseparować od siebie różne sfery cyfrowego życia, na przykład trzymać dane Facebooka z dala od bankowości. Pod względem personalizacji Firefox nie ma sobie równych: jeśli chcesz, możesz całkowicie przebudować interfejs za pomocą CSS.

W surowych benchmarkach JavaScriptu bywa czasem odrobinę za Chrome, ale w codziennym użyciu różnica jest rzadko odczuwalna. Biblioteka rozszerzeń jest dojrzała i solidna. Jeśli zależy ci na zdrowiu otwartej sieci i chcesz mieć przeglądarkę, która służy tobie, a nie reklamodawcom, Firefox to wybór oczywisty.

Opera wyznaje filozofię „wszystko w zestawie”. Zamiast kazać ci szukać rozszerzeń, wbudowuje popularne narzędzia bezpośrednio w interfejs. Darmowy VPN (w praktyce proxy), bloker reklam i narzędzie do zrzutów ekranu są dostępne od razu po instalacji.

Jej znakiem rozpoznawczym jest pasek boczny, który daje stały dostęp do WhatsAppa, Messengera, odtwarzaczy muzyki takich jak Spotify oraz „Arii”, własnego asystenta AI Opery. To idealne rozwiązanie dla osób, które chcą mieć czaty i multimedia na widoku bez żonglowania osobnymi oknami czy kartami.

W porównaniu z minimalistycznymi alternatywami interfejs może wydawać się przeładowany, a część użytkowników woli otwartoźródłowe standardy prywatności od zamkniętego stosu technologicznego Opery. Jeśli jednak chcesz bogatej w funkcje przeglądarki typu „scyzoryk szwajcarski”, gotowej do pracy od pierwszego uruchomienia, Opera jest w ścisłej czołówce.

Orion tworzy Kagi, firma stojąca za płatną wyszukiwarką, i podchodzi do tematu po swojemu: to w pełni natywna przeglądarka WebKit na macOS i iOS, która potrafi uruchamiać rozszerzenia ze sklepów Safari, Chrome i Firefoksa. Napisana w Swifcie i Objective-C z użyciem natywnych API Apple, zapewnia szybkość i energooszczędność na poziomie Safari, a jednocześnie otwiera dostęp do ponad 150 000 rozszerzeń z konkurencyjnych ekosystemów.

Prywatność to podstawowa zasada. Orion nie zbiera żadnej telemetrii – żadnych danych o użytkowaniu, analityki ani identyfikatorów. Wbudowane blokowanie reklam i trackerów jest domyślnie włączone, a przeglądarka reklamuje się jako „AI-proof”, celowo unikając wbudowanych agentów AI, żeby zapobiec zbieraniu danych przez AI. Ma pionowe karty w układzie drzewa, wbudowany menedżer haseł, synchronizację kart i zakładek przez iCloud, tryb czytania i obsługę automatyzacji przez AppleScript.

Kompatybilność rozszerzeń obejmuje mniej więcej 70% API WebExtensions, co oznacza, że większość popularnych rozszerzeń z Chrome i Firefoksa działa, ale niektóre złożone mogą sprawiać problemy. Kagi budowało wersje na Linuksa i Windowsa, ale w październiku 2026 zakończyło te prace, żeby skupić się na platformach Apple, i zapowiedziało udostępnienie kodu jako open source, by społeczność mogła go dalej rozwijać. Dla użytkowników Maca i iPhone'a, którzy chcą wydajności Safari bez jego ograniczonego ekosystemu rozszerzeń, Orion wypełnia niszę, której nie zajmuje żadna inna przeglądarka.